This series is trying to read the history of the colonizers' thoughts and their worldview for their audience by reviewing the pages and historical stories in the 15-volume collection of Colonial History. The narrator is a teenager thatexplains and analyses the events.

Fisherman's Nowruz is a precious tradition practiced by the people of Qeshm Island and is close to fading away. This ancient tradition has its roots in Iran’s history and is a method of calculating periods of time such as days and months, specific to Iranians. Experienced old sailors, who are fully familiar with this nautical calendar, continue to keep the tradition alive. The documentary Fisherman’s Nowruz aims to highlight the significance of this tradition and its impact on the lives of the people of Qeshm Island.

Nikan is a teenage girl who finds herself in a difficult situation when her father disappears, leaving behind a trail of debts due to his involvement in smuggling drugs and other things. With her mother in prison, Nikan decides to start a business to support her family. Despite facing numerous challenges and obstacles, she perseveres and navigates through the dangerous world of drug dealers and smugglers. Along the way, she discovers her father’s shady dealings and finds herself in a network of lies, deceit, and cheating, she becomes determined to find a way to protect her family with the help of her closest friends.

During a visit to a care center for street girls, the inspection officer of the State Welfare Organization notices a suspected corruption gang that leads him to a forbidden underground party.

Homayun and Arghvan fall victim to a terrible betrayal on the eve of their marriage. Behind the walls of the prison, Homayun is counting the moments before death to take revenge. Arsham is born alone. A girl named Sahra is next to him to pave the way for Arsham to take revenge on the traitors.

This documentary is about the German-American archaeologist Eric Schmidt between the years 1931 and 1939 in Iran.

باغ ایرانی و اصولی که در طراحی و معماری آن به کار می‌رود، میراثی است که در طول صدها سال به وجود آمده و تکامل یافته است.

بخشی از مجموعه بناهای کریم‌خانی است که کریم‌خان زند پس از به دست‌گیری حکومت و انتخاب شیراز به پایتختی به 1180 به احداث آن‌ها همت گمارد.

قنات، یکی از راه‌های هوشمندانه ایرانی‌ها برای مقابله با مشکل کم‌آبی و آب‌رسانی به مناطق مختلف به شمار می‌آید.

کالبد شهری و فرایند شهرسازی سمنان زاییده نظام تقسیم آب دقیق آن است، نظامی که بیش از 700 سال قدمت دارد.

مجموعه‌ای از مهارت‌های مهندسی کهن در معماری آسیاب‌های آبی برزک به کار رفته است.

از بادگیر برای خنک کردن و دگرگون کردن هوای درون ساختمان از گذشته‌های دور بهره‌گیری می‌شده و پیشینة آن به مصریان کهن و بابلی‌ها می‌رسد.

ایران کشوری کهن با فرهنگی اصیل است، فرهنگی که در طول قرن‌ها بالندگی خود را حفظ کرده است.

پاسخ اسلام به سوالات بنیادین فلسفی، می‌تواند راهی دقیق برای شناخت آن باشد.

جایگاه مختوم‌قلی فراغی و اشعار او در ادبیات و فرهنگ ترکمن، بی‌همتاست.

تاکنون روی فرهنگ و ادبیات غنی فارسی، مطالعات زیادی صورت گرفته که «تاریخ ادبی فارسی» یکی از برجسته‌ترین آن‌هاست.

کتاب «حکماء مدرسه اصفهان و دراسه خلق العالم من العدم» از کتاب‌های شناخته‌شده‎ی دکتر نظری توکلی است.

مدرنیته انسان را از معنویت غافل و او را دچار از خودبیگانگی کرده است. به همین خاطر باید راهی دیگر در پیش گرفت...

از دختر لر تا سینمای مدرن امروز...

قلب تپنده هنرهای نمایشی ایران...

مهم‌ترین رویداد سینمایی کشور...

تاثیر پیشگامان سینما بر نسل جدید...

بررسی آثار برجسته ادبیات نمایشی...

طراحی یکی از اقسام گوناگون هنرهای تجسمی است که در زمره قدیمی‌ترین روش‌های برقراری ارتباط میان انسان‌ها به شمار می‌آید و اغلب با ابزارهای ساده و به کمک خطوط اجرا می‌شود. کلمه طراحی در لغت به معنای «طرح‌افکنی» و «نقشه‌ریزی» است اما در معنای تخصصی، بازآفریدن تصاویر عینی یا تجسم‌ بخشیدن به تصاویر ذهنی است.

میرزا محمدرضا کلهر از خوشنویسان نامی و چیره‌دست عصر قاجار و در زمره نستعلیق‌نویسان برجسته تاریخ هنرهای تجسمی ایران به شمار می‌آید که در سایه ابتکار و نبوغ ذاتی خود توانست سبک و سیاق تازه‌، متمایزی و ماندگاری را در نستعلیق‌نویسی ایجاد کند.

رسانه‌های هنری جدید، یکی از شاخه‌های نسبتا نوظهور هنرهای تجسمی است که با بهره‌گیری از زبان و بیانی تازه در حال بروز و ظهور هستند.

کمال‌الدین بهزاد، نگارگر شهیر و توانمند ایرانی است که توانست مسیری تازه را در سپهر نگارگری ایرانی بگشاید و تاثیر بسیار گسترده‌ای بر کار هنرمندان پس از خود در ایران، هند، ترکیه و آسیای میانه برجای بگذارد.

هنر خوشنویسی، زیبانگاری حروف و کلمات براساس اصول و قواعد معین است. این هنر در اصطلاح عام به معنای زیبا نوشتن و داشتن دستخط خوش است. به عبارت دیگر، خوشنویسی عبارت است از توجه به جنبه تصویری و رعایت اصول و قواعد زیباشناختی حروف و کلمات هنگام نوشتن آنها.

ابوالحسن غفاری مشهور به صنیع‌الملک، در زمره نقاشان و مینیاتوریست‌های مطرح تاریخ ایران ‌به شمار می‌رود که هنر اصلی‌اش چهره‌نگاری واقع‌گرایانه بود. او در تصویر و طراحی رویدادهای واقعی، ذهنی خلاق و قلمی توانمند داشت و توانست آثاری فاخر و ماندگار را در سپهر هنرهای تجسمی ایران از خود به یادگار بگذارد.

Mirzo Jafardan tashqari, Sulton Ali Mashhadiy va Azhar Tabriziy kabi xattotlar ham «Shohnoma»ni ko‘chirish bilan shug‘ullanganlar. Biroq ularning hech bir asari Mirzo Jafar tomonidan ko‘chirilgan nusxadek shuhrat qozonmagan.

Eron madaniyat va san’at diyoridir. Firdavsiy, Hofiz, Sa’diy, Xayyom va Mavlono kabi fors tilida ijod qilgan buyuk adib va shoirlar butun dunyoga mashhur bo‘lib, ularning asarlari jahon xalqlarining e’tiborini o‘ziga jalb etgan. Biroq bu nomlarning shu qadar ulug‘vorligi fors adabiyotining bTarixiy manbalarda Vahshiy Bo‘faqiy dunyo havaslaridan yuz o‘girgan, yuksak maqsadli va odamlar orasidan chetroqda yashashni afzal ko‘rgan inson sifatida tasvirlangan.قی را مردی وارسته، بلندهمت و گوشه‌گیر توصیف کرده‌اند.

Mehdi Ozariyazdiyning yozuvchilik uslubi bolalar uchun juda jozibali.

Eronda Yazd shahrining nava va marsiyalari nafis she’rlari hamda o‘ziga xos ijro uslubi bilan katta shuhrat qozongan. Ushbu uslubning shakllanishida Husayn Saodatmand muhim rol o‘ynagan.

Erondagi birinchi bolalar bog'chasi va karlar maktabining asoschisi.

نجف دریابندری نه تنها یک مترجم بزرگ بود، بلNajaf Daryobandariy nafaqat buyuk tarjimon bo‘lgan, balki o‘zidan muhim asarlarni ham meros qilib qoldirgan.که آثار مهمی را نیز از خود بر جای گذاشت.

Eron qahvaxonasi XVI asrda vujudga kelgan bo‘lib, bir necha asrlik faoliyati davomida o‘ziga xos an’analar va san’at turlarining rivojlanishiga zamin yaratgan.Eronda qahvaxonalar shu qadar keng tarqaldiki, aksariyat shaharlarda har bir mahallaning o‘ziga tegishli bir yoki bir nechta qahvaxonasi mavjud edi. Shu jihatdan, «qahvaxonada vaqt o‘tkazish»ni o‘tgan bir necha asr davomida Eron jamiyatida mavjud bo‘lgan ijtimoiy hodisalardan biri sifatida tavsiflash mumkin. Erkaklar ish joyi va uy muhitidan tashqarida bir necha soat vaqt ajratib, o‘zaro suhbatlashish va muloqot qilish uchun qahvaxonalarga yig‘ilardilar. Biroq ayrim qahvaxonalar qimor o‘yinlari va aysh-ishrat uchun sharoit yaratib, o‘ziga xos mijozlarni jalb qilgan. Bunday maskanlar huquqbuzarliklar va ommaviy janjallarning yuzaga kelishiga ham sabab bo‘lgan. Ayniqsa, XX asr o‘rtalarida, Pahlaviylar sulolasining ikkinchi davrida bunday qahvaxonalar keng tarqalgan. Islom inqilobidan keyin esa ular yo‘qolib ketgan. Shunga qaramay, bunday joylar jamiyat ongida qahvaxonalar haqida salbiy tasavvur shakllanishiga sabab bo‘lgan. Eron qahxonalarining xususiyatlari va an’analari G‘arb mamlakatlaridagi Eron qahvaxonasiga eng yaqin maskan sifatida «kafe» yoki «kofeshop»ni misol keltirish mumkin. Albatta, Eron qahxonalarining muhiti zamonaviy kafelarnikidan ancha farq qiladi. Biroq ichimliklar va yengil tamaddilar tortilishi, dam olish hamda muloqot uchun sharoit yaratilishi jihatidan ular o‘zaro o‘xshashdir. Eron qahxonalarida qahvadan tashqari choy, turli xil giyohli damlamalar, ba’zan esa yengil tamaddilar yoki taomlar, masalan, omlet va tuxum qovurmasi ham tortiladi. Hatto choy boshqa ichimliklarga qaraganda ko‘proq mashhur bo‘lishi mumkin. Eron qahxonalarining aksariyatida chilim ham mavjud. Chilim tamaki chekish uchun mo‘ljallangan, kelib chiqishi Eronga borib taqaladigan asboblardan biri hisoblanadi. U bir necha qismlardan tashkil topgan, tik shakldagi idish ko‘rinishida yasaladi. Har bir chilimga bir yoki bir nechta naycha ulanadi. Uning yuqori qismida tam

Sangasri qabilasi Eronning shimoli-sharqiy va shimoliy hududlarida ko‘chmanchi turmush tarzini olib boradi.

Maybodning Esfandi marosimi — yangi kelinlar uchun shirin sovg‘a!

Chavgon Eronning YUNESKO Jahon merosi ro‘yxatiga kiritilgan madaniy meros namunalaridan biri hisoblanadi. Ushbu sport turi miloddan avvalgi I ming yillikka borib taqaladigan tarixga ega.Chavgon shunchaki sport turi emas, balki Eron madaniyati va tarixining ramzidir. Ushbu sport turi tarix davomida o‘z hayotiyligi va rivojlanishini saqlab qolgan. Chavgon chavandozning jismoniy chiniqqanligi hamda uning ot bilan uyg‘un harakatlanishini talab qiladi. Shu sababli bir necha asrlar davomida hukmdorlar tomonidan askarlarni jangovar tayyorgarlikka tayyorlash mashqi sifatida qo‘llab-quvvatlangan va rivojlantirilgan. Chavgon: tarixi va tarixiy vazifasi Ayrim mutaxassislar mavjud hujjatlarga tayanib, chavgon sportining paydo bo‘lishini miloddan avvalgi VI asrga, ya’ni Ahamoniylar hukmronligi davriga taalluqli deb hisoblaydilar. Biroq ushbu sportning dastlabki ildizlari bundan ham oldingi davrlarga borib taqalishi aytiladi. Bir necha asrlar davomida shohlar chavgon o‘yinini shu qadar qadrlaganlarki, u «Shohlar o‘yini» nomi bilan mashhur bo‘lgan. 1219-yilda mo‘g‘ullar Eronga bostirib kirganidan so‘ng, ular ham ushbu o‘yinga qiziqish bildira boshlaganlar. Mo‘g‘ullar chavgonni Hindistonga olib borganlar. Hindistonda, ayniqsa, hukmdorlar saroylarida bu sport turi yuksak qadrlangan. XVI asrga to‘g‘ri keladigan Safaviylar davri chavgonning gullab-yashnagan davri hisoblanadi. Bu davrda Safaviy hukmdorlari musiqa va hikoyachilik bilan birga katta musobaqalar tashkil etganlar hamda o‘zlari ham ularni tomosha qilganlar. Agar Isfahonga sayohat qilsangiz, Safaviylar davrida Isfahonning Naqshi Jahon (Imom Humayniy) maydonida joylashgan chavgon maydoni darvozalarining izlarini bugungi kunda ham ko‘rishingiz mumkin. O‘sha davrda Eronga tashrif buyurgan sayohatnomachilar chavgon maydonida katta jasorat bilan bellashgan eronlik chavandozlarni hayrat bilan tasvirlaganlar. Hindistonni egallaganidan so‘ng, inglizlar ushbu sport turi bilan tanishib, uning Yevropada rivojlanishiga zamin yaratdilar. O‘sha paytda bu sport hali «polo» deb noml

Zardushtiy erkaklar, asosan, oq rangli kiyimlar kiyadilar, zardushtiy ayollarning an’anaviy kiyimlari esa turli-tuman ranglarga ega.Ranglar va naqshlarning xilma-xilligi Eron xalqlarining an’anaviy kiyimlarida ko‘zga tashlanadigan eng muhim xususiyatlardan biridir. Bu xilma-xillik, ayniqsa, ayollar kiyimlarida yaqqol namoyon bo‘ladi. Uning shu qadar o‘ziga xos ko‘rinishlari borki, dunyoning boshqa jamiyatlarida bunga o‘xshash namunalarni topish qiyin. Eron zardushtiylarining an’anaviy kiyimlari ham bundan mustasno emas. Zardushtiylarning tarixiy didi va qarashlariga mos ravishda shakllangan rang-baranglik ularning kiyimlariga o‘ziga xos ko‘rk bag‘ishlaydi. Zardushtiylarning an’anaviy kiyimlari: zardushtiy erkaklar libosi Qadimda zardushtiy erkaklarning aksariyati uzun soqol qo‘ygan. Bugungi kunda ham zardushtiylar orasida keng tarqalgan bir xil oq rangli kiyim kiyish odati o‘tmishda ham mavjud bo‘lgan. Ehtimol, shu sababli ayrim kitoblarda zardushtiylar «oq kiyimlilar» deb atalgan. Hozirgi vaqtda an’anaviy kiyimlardan diniy marosimlarda, shuningdek, ayrim oilaviy tadbirlar va maxsus kunlarda foydalaniladi. Bu kiyimlar qadimgi davrlardagidek, odatda, «karbas» deb ataladigan paxtadan to‘qilgan matodan tikiladi. Zardushtiy erkaklar kiyimi quyidagi qismlardan iborat: Bosh kiyim: Bu bosh kiyim «chador-shab» deb ham ataladi. Chador-shab paxta ipidan to‘qiladi va jigarrang, oq, qizil, to‘q qizil hamda qora ranglarda bo‘ladi. U kvadrat shaklida bo‘lib, chetlari qora ipak ip bilan tikib chiqiladi. Qadimda kuyovlar uchun chetlari kashtalar bilan bezatilgan paxtali chador-shablar tikilgan. Bosh kiyim ostidan, odatda, do‘ppi kiyiladi. U yashil rangli «doroiy» matodan tikilib, gul va novdalar tasviri bilan bezatilgan bo‘lishi mumkin. Ibodat vaqtida ham boshga kiyiladigan oq do‘ppilarni bosh kiyim ostidan kiyish odati keng tarqalgan. Ichki ko‘ylak (sadra): Bu ko‘ylak zig‘ir matosidan tikiladi, yenglari va uzunligi kalta bo‘ladi. Uning yoqasi yarim doira shaklida bo‘lib, old qismida kesik mavjud. Ustki ko‘ylak: Bu ko‘ylak

Qizilboshlarning an’anaviy kiyim-kechaklariga xos eng asosiy xususiyat — qizil rangdan foydalanishdir.Eronning shimoliy hududida joylashgan Guliston viloyatining markazi Go‘rgon shahri hisoblanadi. Guliston viloyatida taxminan 1,8 million kishi istiqomat qiladi. Ushbu viloyatning muhim xususiyatlaridan biri unda turkmanlar, qozoqlar, qizilboshlar, tatlar va boshqa turli xalqlar vakillarining yashashidir. Guliston viloyati aholisining aksariyati dehqonchilik va chorvachilik bilan shug‘ullanadi. Qizig‘i shundaki, viloyatda chorvachilikning asosiy qismi an’anaviy usullarda olib boriladi va u bilan bog‘liq qadimiy marosimlar ham o‘tkaziladi. Guliston viloyatidagi etnik xilma-xillik va an’anaviy turmush tarzi tufayli 80 dan ortiq meros namunasi milliy darajada, ikkita meros namunasi esa xalqaro miqyosda nomoddiy madaniy meros sifatida ro‘yxatga olingan. Ularning oltitasi qizilbosh xalqiga tegishlidir: dutor yasash va chalish mahorati, namat bosish, Qal’a-qofe qo‘g‘irchog‘ini yasash mahorati, an’anaviy kiyimlarni tikish mahorati, «Kamar ba kamar» ko‘krakka urish marosimi hamda qizilboshlarning xina bog‘lash marosimi. Ushbu maqolada qizilboshlarning an’anaviy kiyim-kechaklari haqida so‘z yuritamiz. Bu go‘zal va rang-barang liboslar asrlar davomida qizilbosh erkaklari va ayollarining ehtiyojlariga mos ravishda shakllanib, takomillashib kelgan. Bugungi kunda shaharlarda ushbu kiyimlardan foydalanish kamaygan va ular asosan bayramlar hamda marosimlarda kiyiladigan bo‘lsa-da, qishloq aholisi va ko‘chmanchi chorvadorlar hanuzgacha ularni kiyib yuradilar. Qizilbosh xalqining tarixiga qisqacha nazar Tarixiy kitoblarda qizilbosh turklari XVI asrda Safaviylar sulolasiga asos solgan harbiy kuchlarning asosiy yadrosi sifatida tilga olinadi. Bu holat qizilboshlar ko‘p asrlardan buyon jangovar ruh va jasoratga ega xalq sifatida tanilganini ko‘rsatadi. Qizilboshlar Safaviylar davlati shakllanishining dastlabki o‘n yilliklaridayoq Esterobodga (Go‘rgonga) kelib joylashgan bo‘lishi mumkin. Ma’lumotlarga ko‘ra, ularni ushbu hududga

Fan va madaniyat universiteti qoshida ko’plab ilmiy-tadqiqot institutlarining mavjudligi bu universitetning asosiy va betakror afzalliklaridan biri hisoblanadi.

Eron Islom inqilobi nazariyasini ishlab chiqish hamda ijtimoiy va siyosiy sohalarda Islom ta’limotiga asoslangan nazariy modellarni taqdim etish — Imom Xumayniy nomidagi ta’lim va tadqiqot instituti o‘z oldiga qo‘ygan vazifadir.